Vandaag een tekening uit m’n nieuwe Stillman & Birn tekenboekje, op staand formaat zoals je ziet. Eigenlijk ben ik nogal gesteld op het papier van de Moleskine Watercolour Notebook maar gek genoeg levert Moleskine deze boekjes niet in ‘portrait’ formaat… Na een beetje rondstruinen op het internet kwam ik op de tekenboeken van Stillman & Birn en tekenaars over heel de wereld leken daar nogal enthousiast over te zijn. Ik heb er nu een paar in bezit en voor wie er in geïnteresseerd is mijn bevindingen:
Binding: Ik heb het nog niet ondervonden maar de binding schijnt zeer goed te zijn zodat het boekje goed in vorm blijft. Je kunt de pagina’s lekker vlak openen, dat tekent natuurlijk prettig en is ook fijn als je voor een tekening een dubbele pagina wil gebruiken.
Papier: Het kleine formaat boekje dat ik wil wordt alleen geleverd in de zogenaamde ‘Alpha Series’, dat is de dunste kwaliteit, volgens de fabrikant geschikt voor licht aquarelwerk. Daarover zo meer. Het papier is behoorlijk wit, zeker vergeleken met het moleskinepapier. Eigenlijk houd ik wel van een tintje maar voor het inscannen van de tekeningen is dat witte papier wel gunstig, de scans blijven helderder.
Tekenen: Tekenen met potlood gaat lekker. Inkten met de fineliners die ik gebruik (PITT artist van Faber-Castell) gaat ook fijn. Wel valt me op dat bij intensief inkleuren met aquarelverf de inktlijntjes hier en daar een tikje vager worden. Soms trek ik na aquarelleren nog wel eens een lijntje over.
Schilderen met aquarelverf: Gelukkig kun je op dit papier echt wel wat meer doen als alleen lichte wassingen aanbrengen. Meerdere laagjes over elkaar, nat-in-nat, het is allemaal mogelijk. Ook kun je prima kleur weer een beetje wegwassen om partijtjes weer wat op te lichten. Verrassend voor dit toch wat dunner ogend papier is dat het nauwelijks bobbelt. Het papier heeft bij intensievere bewerking de neiging om een beetje te krullen, maar dat trekt wel weer weg als je het boekje dicht opbergt, desnoods met even een zwaarder boek erop of zoiets. Dat het papier zich aardig houdt bij intensievere bewerking kun je misschien wel zien bij de tekening ‘Hey Sammie’ van een tijdje terug.
Kleurpotloden: Vond ik nooit zo’n succes in mijn Moleskine Watercolour Notebook, maar op het S&B papier is een beetje kleurpotloodwerk over de aquarel wel smakelijk…
